تفاوت استیل 420 و 430

تفاوت استیل 420 و 430 به عنوان دو نوع استیل پرکاربرد که در صنایع مختلف استفاده می‌شوند، باید به هنگام استفاده مورد بررسی قرار گیرد. اگرچه این دو استیل شباهت‌های زیادی به هم دارند اما تفاوت‌های آن‌ها را نیز نمی‌توان نادیده گرفت.

به طور کلی، استیل‌های 420 و 430، از استیل‌های سری 400 به شمار می‌روند که نام دیگر آن‌ها، استیل بگیر است. این آلیاژهای مغناطیسی، یکی از انواع استیل به شمار می‌روند که با ترکیب شیمیایی مختلف، اعضای مختلفی داشته و کاربردهای متعددی در صنعت دارند.

برای مقایسه این دو نوع استیل، بهتر است ابتدا این دو فولاد را بشناسید و ویژگی‌های هر یک را بدانید. در این مقاله، به بررسی ویژگی‌های این دو پرداخته و سپس تفاوت استیل 420 و 430 را بررسی خواهیم کرد. همراه ما باشید.

استیل 420 و ویژگی‌های آن

نسخه بهبود یافته استیل 410، استیل 420 است که در آن از کربن بیشتری استفاده شده تا مقاومت و استحکام آن افزایش یابد. از طرفی، این نوع استیل مقاومت بالایی در برابر تخریب و خوردگی دارد چراکه در ترکیب شیمیایی آن از 12 تا 14 درصد کربن استفاده شده است. کروم نقش بسیار مهمی در ایجاد مقاومت به خوردگی در استیل دارد.

همانطور که گفته شد، آلیاژ مذکور از انواع بگیر استیل است. تفاوت استیل بگیر و نگیر، در مغناطیسی بودن یا نبودن آن‌ها است. استیل 420 در دو حالت آنیل و سخت شده مغناطیسی است. از سوی دیگر، همچون سایر آلیاژهای استیل مارتنزیتی، قابلیت سخت‌شدن توسط عملیات حرارتی را دارد.

با توجه به اینکه آلیاژ نامبرده، در میان استیل‌های دارای 12 درصد کروم بالاترین سختی را دارد – که معمولا در حالت سخت شده بیش از 50 راکول سی است – در شرایطی از این استیل استفاده می‌شود که به مقاومت به خوردگی و سختی بالای همزمان نیاز باشد.

استیل 430 و ویژگی‌های آن

پیش از بررسی تفاوت استیل 420 و 430، استیل 430 را تعریف خواهیم کرد. این آلیاژ، نوعی آلیاژ فریتی است که قابلیت سخت شدن با عملیات حرارتی را ندارد و از همین جهت، برای تیغه‌هایی که نیاز به لبه‌های تیز و تیز شدن مجدد دارند، مناسب نیست.

داشتن کروم بالا در حدود 16 تا 18 درصد، موجب می‌شود که این فولاد مقاومت به خوردگی بالا و نزدیک به استیل 304 داشته باشد. البته، با توجه به ترکیبات متفاوت، قیمت هر کیلو استیل ۳۰۴ و 430 با هم متفاوت است.
این استیل با شکل پذیری بالا و مقاومت به خوردگی بالا، به ویژه در برابر اسیدهایی همچون اسید نیتریک، در صنایع مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تفاوت استیل 420 و 430 در ترکیب شیمیایی

همچون تفاوت انواع آلیاژها، اولین و مهمترین تفاوت استیل 420 و 430 در ترکیب شیمیایی است که منجر به تفاوت‌های دیگر در ساختار، خواص و کاربردهای آن‌ها نیز می‌شود. استیل 430 نسبت به نوع 420، کربن کمتری داشته و کروم بالاتری دارد. از همین روی، سختی کمتر و مقاومت به خوردگی آن بالاتر است. در جدول زیر می‌توانید تفاوت استیل 420 و 430 در ترکیب را بررسی نمایید:

تفاوت در مقاومت به خوردگی

یکی از اصلی‌ترین دلایل تفاوت استیل 420 و 430، تفاوت در مقاومت به خوردگی است. استیل 420، با داشتن 12 تا 14 درصد کروم، در برابر عوامل خورنده مختلفی چون اسیدهای ملایم، آب شیرین و مواد قلیایی در مواد غذایی مقاومت به خوردگی مناسبی دارد. آنیل کردن این استیل، موجب می‌شود که این مقاومت در آن کاهش یابد.

در مقابل، استیل 430 قرار دارد که درصد کروم در آن 16 تا 18 درصد است. این میزان کروم، مقاومت به خوردگی بالایی در این استیل ایجاد می‌کند به طوری که در محیط‌های اسیدی قوی چون اسید نیتریک مقاومت مناسبی دارد.

بنابراین به طور کلی می‌توان گفت که مقاومت به خوردگی استیل 430 در مقایسه با استیل 420 بالاتر بوده و در حدود استیل 304 است.
در توضیح استیل 304، می‌توان آن را یکی از استیل‌های پرکاربرد در صنعت که در محیط‌های خورنده به خوبی مقاومت می‌کند، معرفی کرد که بسیاری از خریداران در بازار، به دنبال آن هستند. البته آن را با استیل 201 نیز مقایسه می‌کنند. درباره نحوه تشخیص استیل 304 با 201 می‌توانید در آیرومارت بخوانید.

تفاوت استیل 420 و 430 در خوردگی

تفاوت استیل 420 و 430 در کاربرد

دیگر تفاوت استیل 420 با 430 در کاربرد آن‌هاست. معمول‌ترین کاربردهای استیل 420، استفاده از آن در ساخت تجهیزات جراحی، کارد و چنگال، تیغه‌های برشی و شیرهای سوزنی است.
از استیل 430 که مقاومت به خوردگی بالایی دارد نیز معمولا در ساخت لوازم خانگی چون ماشین ظرفشویی، یخچال، اجاق گاز و حتی سینک استفاده می‌شود. در خودروسازی و صنایع غذایی نیز از این استیل استفاده می‌شود.

تفاوت استیل 420 با 430 در جوشکاری

به طور معمول، بهتر است که استیل گرید 420 جوشکاری نشود یا در صورت لزوم، پیش از جوشکاری حتما پیشگرم آن در دمای 150 تا 200 درجه سانتی‌گراد انجام شود. در نهایت پس از جوشکاری به تمپر کردن به مدت 2 ساعت نیاز دارد.

برای جوشکاری استیل 430، لازم است تا در دمای 150 تا 200 درجه سانتی‌گراد پیشگرم شود. شکنندگی در فلز جوش و منطقه متاثر از حرارت را می‌توان با آنیل پس از استفاده از انواع جوشکاری در دمای 790-815 درجه سانتی گراد کاهش داد.

تفاوت استیل 420 با 430 در جوشکاری

تفاوت استیل 420 با 430 در مقاومت در برابر حرارت

گرید 420 تا دمای 650 درجه سانتی‌گراد مقاومت به اکسیداسیون و پوسته پوسته شدن خوبی دارد در صورتی که استفاده از آن در دماهای بالاتر توصیه نمی‌شود.
گرید 430، در صورتی که به صورت متناوب در مقابل حرارت تا دمای 870 درجه سانتی‌گراد قرار گیرد، می‌تواند در برابر اکسیداسیون مقاومت کند. همچنین، مقاومت به اکسیداسیون مناسبی در مقابل قرارگیری تا درجه حرارت 815 درجه سانتی‌گراد (به صورت مداوم) دارد.
اما در صورتی که به صورت طولانی مدت در محدوده دمایی 600-400 درجه قرار گیرد، ممکن است شکننده شود که این اثر را می‌توان با آنیل کردن آن از بین برد.

تفاوت در عملیات حرارتی

دیگر تفاوت استیل 420 و 430، در عملیات حرارتی است. عملیات حرارتی فولادها، به دلیل اثری که بر خواص آن‌ها دارد بسیار مهم است. استیل 420 از نوع مارتنزیتی و عملیات حرارتی‌پذیر است. در صورتی که فولادهای فریتی چون استیل 430 قابل عملیات حرارتی نیستند.

خرید انواع ورق استیل؛ کدام ورق مناسب نیاز شماست؟

در هنگام خرید و هنگام استعلام قیمت ورق استیل در انواع مختلف، ممکن است سردرگم شوید. استیل خانواده بزرگی از گریدهای آلیاژی را شامل می‌شود که هر یک از آنها ترکیب شیمیایی، ساختار، خواص و کاربردهای مختلف خود را دارند و از همین روی، باید در هنگام خرید و تامین کالا به این نکات توجه نمود.

با توجه به قیمت استیل در گریدهای مختلف همچون قیمت ورق استیل 316، بسیار مهم است که پیش از خرید تمام جوانب را بسنجید و بهترین گرید مورد نیازتان را خریداری کنید.
از سویی، تشخیص انواع استیل ممکن است برای شما مشکل باشد و نیاز به مشاوره‌های خرید داشته باشید.

کارشناسان متخصص ما در آیرومارت، شما را در این امور یاری خواهند داد و با ارائه مشاوره‌های رایگان و تخصصی، به شما کمک می‌کنند که بهترین گرید آلیاژی در بالاترین کیفیت و بهترین قیمت را خریداری نمایید. بدین منظور، کافیست با شماره تلفن 02145306 تماس بگیرید.