۶ مرداد ۱۴۰۰ پریسا خاتمی ۰
به اشتراک‌ گذاری

میخ فولادی چگونه تولید می‌شود؟

فرآیند تولید میخ فولادی

ابتدایی‌ترین و پرکاربردترین نوع اتصالات میخ است. میخ در گذشته به روش ریخته گری ساخته می‌شد اما امروزه از ماشین‌های مدرن برای ساخت آن استفاده می‌شود. در تولید میخ متریال مختلفی چون فولاد، آلومینیوم، آهن برنج و مس به‌کار می‌روند. تنوع اندازه این ابزار اتصال، آن را برای استفاده در کارهای متنوع، از ظریف گرفته تا صنعتی، مناسب می‌کند. استحکام کششی و استحکام مکانیکی بالا، مقاومت در برابر بارهای‌ ضربه‌ای و … از ویژگی‌های این نوع اتصالات است.

میخ فولادی به عنوان یکی از اتصالات محبوب و پرکاربرد، در اتصال قطعات چوبی، کوبیدن میخ در دیوارهای فلزی و بتنی کاربرد دارد. مقاومت بالای میخ فولادی در برابر شکستن یا زنگ زدن از ویژگی‌های این نوع هستند.
میخ فولادی از انواع اندازه‌ها و فرم‌های دو سر، آجدار، پیچی، ماشین سر تخت، فیبری، سیاه و … تولید می‌گردد.

مراحل تولید

در گذشته، از روش ریخته گری برای تولید میخ استفاده می‌شود. امروزه با پیشرفته شدن دستگاه‌ها می‌توان میخ را با استفاده از دستگاه‌های مکانیزه و به روش سرد تولید کرد.
کشش، دستگاه میخ‌ساز، پرداخت و بسته‌بندی مراحل تولید هستند. طی این مراحل، ابتدا مفتول فولادی از کلاف جدا شده و به درون دستگاه کشیده می‌شود. برای رسیدن به اندازه مناسب، کلاف از غلتک‌های نورد عبور می‌کند.
سر میخ پس از محکم نگه داشته شدن توسط فک‌های دستگاه، شکل می‌گیرد. سپس فک‌ها باز شده و مفتولی که سر آن شکل گرفته است را به اندازه لازم برای یک میخ به داخل می‌کشد.

با بسته شدن مجدد فک‌های دستگاه، تیغه‌های دستگاه در جهت مخالف شروع به حرکت کرده و سر هرمی میخ را شکل می‌دهند.
میخ وارد مرحله سخت کاری با استفاده از حرارت می‌شود. در نهایت نیز عملیات پرداخت سطحی و در صورت نیاز شکل‌دهی انجام می‌شود. میخ‌های تولید شده آماده کنترل کیفی، شمارس و بسته‌بندی می‌گردند.

در ویدئو زیر، مراحل تولید میخ به تصویر کشیده شده است:

 

میخ کالایی واسطه است که در بسیاری کشورها تولید شده و به حوزه‌های مختلف جهت مصرف عرضه می‌شود. به طور کلی کشورهای صنعتی میزان تولید بالاتری داشته و امکان صادرات نیز دارند. در حالی که برخی کشورهای جهان بخشی از نیاز خود را از طریق واردات تامین می‌کنند.

پیش از تهیه میخ، باید به جنس آن و نوع آبکاری دقت داشت. اندازه و جنس میخ باید متناسب با کاربرد و ماده مورد اتصال باشد. در صورت استفاده اشتباه به سادگی می‌توان با استفاده از گاز انبر میخ را به سادگی از محل اتصال جدا کرد. از طرفی در صورتی که نیاز به استحکام بیشتر باشد، امکان کج کردن سر میخ وجود دارد.

۶ مرداد ۱۴۰۰ پریسا خاتمی ۰
به اشتراک‌ گذاری
چند مطلب مرتبط:
نظرات کاربران